loading

چگونه با بچه های شیطون رفتار کنیم

چگونه با بچه های شیطون رفتار کنیم

چگونه با بچه های شیطون رفتار کنیم


چگونه با بچه های شیطون رفتار کنیم ؟ اگر فرزند کوچکی دارید، احتمالا از اینکه نمی توانید او را کنترل کنید، خسته شده اید!

 تمام وسایل کابینت را بیرون می ریزد!
 با چاقو کارهای خطرناک انجام می دهد!
 مدام وسایل را از جلوی دست او برمی دارید ولی باز هم تلویزیون را می اندازد!
 اگر حواستان نباشد می رود در توالت و ممکن است در کاسه توالت گیر کند!

احتمالا کارهایش باعث نگرانی شما شده است و تلاش کرده اید با روش های مختلف برای او امنیت و آسایش فراهم کنید، ولی موفقیت چندانی حاصل نشده است. شاید به کودک خود برچسبِ بیش فعالی هم زده اید! خبر خوب اینکه با روشها و تکنیک های عملی در این مقاله، می توانید دنیای قشنگ تر و امن تری برای او بسازید و آسایش خاطر برای خود فراهم کنید. در ضمن مدام با فرزندتان درگیری نداشته باشید! و خبر بد اینکه هیچ راه بدون زحمتی برای این کار نمی شناسیم!

در این مقاله موضوع اصلی صحبت ما، کودکان کم سن و سال است!

اگر دوست دارید بدانید چگونه می توان اعتماد به نفس کودک را بالا برد، حتما مقاله زیر را ببینید!

  چگونه با بچه های شیطون رفتار کنیم ؟!

فهرست مطالب این مقاله (با کلیک کردن روی هر عنوان، به همان قسمت می روید!)

 بچه های شیطون، واقعا خرابکارند؟!
آیا وضع قوانین کافی است؟!
قوانین کنترل بچه های شیطون!
بچه های شیطون را درک کنید!
 نقش والدین در کنترل بچه های شیطون!

فرزندی دارید که حرف شما را گوش نمی دهد و برای اینکه به حرف شما گوش دهد، باید جیغ بزنید و یا داد – بیداد راه بیاندازید؟ اگر به همسرتان هم شکایت او را بکنید، احتمالا به حرف همسرتان هم اصلا محل نمی دهد؟

واقعا با چنین بچه هایی، چگونه باید رفتار کرد؟

معمولا کودکان کم سن و سال به دلیل اینکه می خواهند مستقل و خودمختار شوند، رفتارهای ناسازگارانه (از دید بزرگترها) از خود بروز می دهند. نمود بیرونی این مدل رفتارها، بیشتر جنبه لجبازی و حرف گوش نکردن دارد. این کودکان در مقابل رفتارهای دیگران (مخصوصا والدین) از خود مقاومت زیادی نشان می دهند و معمولا دوست دارند تمام کارها را خودشان تجربه کنند و جملاتی شبیه به اینها می گویند:

 خودم انجام بدم!
 خودم می پوشم!
 خودم برم!
 خودم قیچی کنم!
 و جملاتی شبیه به اینها!

عوامل متعددی می‌توانند در بروز این رفتارها، نقش داشته باشند که روش تربیتی والدین، بیشترین تاثیر را در شکل‌گیری آنها دارد. اگر شیوه عملکردِ پدر و مادر، مناسب نباشد رفتارهایی چون حرف گوش ندادن، لجبازی کردن و… در کودک بیشتر تقویت می‌شود. درواقع نباید فراموش کنید که گاهی خود والدین هستند که باعث تقویت رفتارهای منفی در کودکشان می‌شوند.

اگر دوست دارید فرزندتان به حرف شما گوش دهد، حتما مقاله زیر را ببینید! 

 بچه های شیطون، واقعا خرابکارند؟! 

تا به حال چند بار با خودتان مرور کرده اید؛

عجب اشتباهی کردم بچه دار شدم!

آیا واقعا بچه دار شدنِ شما اشکال کار بود یا عدم یادگیری رفتار با بچه ها؟؟! نکته مهم این است؛ با یادگیری رفتار بچه ها، به راحتی با آنها رفتار کنید و از بچه دار شدنتان لذت ببرید.

از زمان تولد کودکتان تاکنون، همه چیز تغییر یافته است: کنجکاوی کودک نوپایتان گسترش یافته و حالا او در محیطی شامل انواع وسایل و لوازم حضور دارد.

به عنوان مثال در اینجا شش وسیله مختلف در اطراف کودک وجود دارد. این اشیای وسوسه برانگیز به قرار زیر است:

    1. یک گلدان چینی که مادر بزرگ شما، ۶۰ سال پیش، از چین آورده و در طبقه پایین ویترین اتاق قرار دارد. 
    2. میز تلویزیون، شامل تلویزیون ۸۰ اینچ و یک ضبط صوت با تعداد زیادی دکمه که با هیچ وسیله ای حفاظت نمی شود.
    3. سرویس بهداشتی که در کاسه توالت فرنگی آن، ۴ لیتر آب هست که برای خفه شدن یک کودک کنجکاو، کافی است!
    4. در گوشه ای دیگر نیز توالت ایرانی وجود دارد که برای افتادن کودکی خردسال در آن به اندازه کافی بزرگ است!
    5. در آشپزخانه، اجاق گازی قرار دارد و دستگیره آن به حدی داغ میشود که پوست لطیف دست کودک را بسوزاند!
    6. زیر کابینتِ ظرفشویی، مواد و محلولهای تمیز کننده سمی وجود دارد که خوردن هرکدام، آسیب جدی وارد می کند!
  1.  

همچنین کابینت دیگری مملو از دیگ و قابلمه است که فرزندتان از کوبیدن آنها به یکدیگر خوشش می آید!

اگر محدودیتی نباشد، تنها در طول چند دقیقه، کودکی که آرام نشسته بود، به بررسی این وسایل وسوسه انگیز و خطرناک می پردازد. در چنین شرایطی، کودک دیر یا زود به دردسر می افتد.

اگر چیدمان وسایل خانه مناسب نباشد، هر کودکی می تواند خرابکار و شرور باشد!


اگر با غذا خوردن فرزندتان مشکل دارید، حتما مقاله زیر را بخوانید!

 آیا وضع قوانین کافی است؟! 

احتمالا اولین راه حلی که به ذهنتان رسیده است، وضع قوانین بوده است. قوانین برای محدودیت دسترسی کودکان به اشیاء و فضاهای ممنوعه! برای ایجاد یک سیستم انضباطی موثر، تعیین حد و مرزهایی متناسب با ویژگیهای  این سن او، بسیار موثر است. اگر چه تهیه فهرستی از قوانین شبیه به اینها:

 ورود به توالت ممنوع است!
 دور و بر لوازم برقی پیدایت نشود!
 دست به وسایل داخل آشپزخانه نباید بزنی!
 اجازه کار کردن با اجسام نوک تیز را نداری!

حفاظت کودک از خطرهای موجود در محیط زندگی او، ساده است، ولی همانطور که می دانید، عملی کردن آنها چندان ساده نیست! اگر فرزند شما تمام مدت ۲۴ ساعتِ شبانه روز را در اتاقش به سر می بُرد، اجرای قوانین آسان بود!

 ولی او در آشپزخانه غذا می خورد!
 در اتاق نشیمن بازی می کند!
 به دستشویی می رود!
 در اتاقش بازی می کند و …

معمولا کودکان تمام خرابکاری ها را زمانی انجام می دهند که والدین حواسشان پرت می شود.

فرزند شما به محض خارج شدن از منزل، ممکن است در حیاط خانه و یا پارک محله تان، گردش کند! او شاید بیش از نیمی از روز خود را در مهد کودک سپری کند و یا همراه شما برای خرید به سوپر مارکت یا مراکز خرید بیاید. هر یک از این محیطها، خطرها و وسوسه های مخصوص به خود را دارد و احتمالا باید برای هر فضا و محیطی، مجموعه ای از قوانین اختصاصی همانجا را وضع کنید.

به جای ماهی دادن به کودک، ماهی گیری را به او یاد دهید. او باید یاد بگیرد چگونه از خود محافظت کند!

کودکان با اعتماد به نفس بالا، والدین آگاه و یادگیرنده دارند. روی دکمه زیر کلیک کنید و این محصول را ببینید!

چرا قوانین برای کودک پیچیده می شود؟!

برای پیشگیری از پیچیده تر شدن مسائل، بد نیست بدانید والدین، تنها فرد تعیین کننده قوانین نیستند. کودک، دارای پدر، مادر و احتمالا مربی مهد کودک و افراد دیگری که با او تعامل دارند، است که قوانین هر کدام از آنان، همیشه هماهنگ و یکسان هم نیست. در اینجا تنها چند نمونه از بغرنج بودن کار تعیین حد و مرز آورده شده است. برای ساده کردن فرآیند، اجازه دهید این محدودیتها را تقسیم کنیم:

فرزند شما، در اتاق امن خودش است:

وقتی فرزندتان در اتاق خودش به سر می برد، احتمالا در فضایی باز و وسیع، عاری از اشیای خطرناک و وسوسه انگیز، آرام نشسته است. اگر بخواهد در اتاقش کنجکاوی کند، می تواند این کار را با ایمنی کامل انجام دهد.

پس وضع قوانین و محدودیت، به تنهایی نمی تواند امنیت کودک و آسایش شما را فراهم کند!

به هیچ عنوان کودکان را با تهدید و ترساندن مجبور به رعایت قوانین نکنید، زیرا ترس باعث کاهش اعتماد به نفس کودک نیز می شود.

نباید وضع قوانین، باعث ترسو شدن فرزندتان شود. برای آگاهی بیشتر از ترس کودکان، فیلم زیر را ببینید!

 قوانین کنترل بچه های شیطون! 

برای پیشگیری از خطرهای موجود، می توانید یک تخت نرده دار مخصوص بازی کودک، وسط اتاق نشیمن بگذارید و کودک را در آن قرار دهید. البته طولی نمی کشد که او با مهارت و تردستی از آن بیرون می آید.

راه حل دیگر، ایجاد حد و مرزهای نامرئی از طریق وضع قوانین است.

چنانچه هیچ تغییری در محیطِ فرزندتان پدید نیاورید، به زودی مجبور می شوید محدوده فعالیت و بازی کودک را خیلی محدود کنید:

اگر فکری به حال چیدمان وسایل منزل نکنید، دست کم شش محدودیت برای کودک به وجود می آورد! (مواردی که با علامت ضربدر نشان داده شده اند)

 “نه!” نباید با ویدیو بازی کنی!
 “نه!” اجازه نداری به اجاق گاز دست بزنی!
 “نه!” گلدان عمه را نباید از جایش برداری!
 “نه!” توی سرویس بهداشتی نباید بروی!
 و قوانینی از این دست …

اگر از درگیری با کودک لذت میبرید و دنبال دردسر میگردید، میتوانید قوانینی مثل لیست بالا وضع کنید.

تقسیم بندی قوانین منطقی برای کودک

برای منطقی و عاقلانه تر کردن محدودیتها، اجازه دهید این اشیای وسوسه انگیز را به دو گروه تقسیم کنیم و از خود بپرسیم:

 آیا این شئ، یک تهدید است؟
آیا این شی، یک قربانی بالقوه است؟

درست است که کودک می تواند صدمات جدی به مجموعه صوتی تصویری و یا گلدان باارزشِ چینی بزند، اما واقعیت آن است که آنها، خطری برای ایمنی فرزند شما به شمار نمی آیند. و از طرفی دیگر، گروه دیگر اشیای در دسترس کودک از جمله:

 دستگیره اجاق گاز!
 لگن پر از آب توالت فرنگی!
 کاسه توالت ایرانی!
 و محلولها و مواد شوینده،

تهدیدهایی برای ایمنی اند. اگر امنیت کودک در درجه اول اهمیت قرار بگیرد، محدودیتها برای کودک به صورت زیر دیده می شود:

اولویت قائل شدن برای ایمنی کودک، باعث منطقی تر شدن قوانین و محدودیت ها برای فرزندتان می شود.

فراموش نکنید که شما نمی توانید فرزندتان را در قفس بزرگ کنید و تربیت خوبی داشته باشید. پس تا می توانید باید به ایمنی او توجه کنید، در ضمن اینکه می کوشید او را زیر کوله باری از محدودیت ها دفن نکنید!

اگر نمی دانید چرا امنیت کودک از غذا خوردنش هم مهمتر است، خواندن مقاله زیر را از دست ندهید!

 بچه های شیطون را درک کنید! 

در صورتیکه رفتار کودک غیر قابل کنترل است، اولویت دادن به ایمنی، راهکاری است که باید در پیش گرفته شود! در این روش، درگیری ها با کودک، به حداقل می رسد و می توانید انرژی خود را بر مسائل مهم تر متمرکز کنید.

برای اکثر بچه ها ساکت نشستن و کنجکاوی نکردن، خیلی سخت است!

اشیا را بر اساس اولویت دادن بر ایمنی کودک، طبقه بندی کنید! مثلا تا زمان بزرگ شدن کودک، به حدی که بتواند ارزش گلدان را درک کند و برای آن احترام قائل شود، آنرا در جعبه ای بسته بندی و در زیرزمین یا انباری نگهداری کنید.

البته می توان، آن را در محل وسوسه انگیزی گذاشت و مدام با کودک بر سر دست نزدن به گلدان، درگیر شد!

مواد و محلولهای تمیز کننده و دیگ و قابلمه ها را نیز باید از دسترس کودک دور کرد، اما بر خلاف گلدان، آنها باید در دسترس شما، ولی در جایی ایمن و دور از دسترس کودک قرار داشته باشند. قفل کردن (غیرقابل درسترس کردن) در کابینت زیر ظرفشویی، پاسخ مشخصی برای مشکل مواد شوینده است البته می توان این مواد را به کابینت های بالایی آشپزخانه منتقل کرد!

از مشکل تر کردن غیر ضروری روند کارها، هیچ نتیجه ای به دست نمی آید! کودک کنجکاو را درک کنید

قفل کردن در کابینت دیگ و قبلمه، راه حلی عملی نیست و از آنجا که وجود آنها در محیط، نه تهدیدی برای کودک است و نه صدمه ای به خود ظروف می زند، فعلا می توانیم نگرانشان نباشیم و آنها را فقط مایه دردسر بدانیم. با نادیده گرفتن سر و صدای ظروف، می توانید آنها را از فهرست محدودیتها کنار بگذارید.

برای کنار هم بودن خانواده و دوری از موبایل و شبکه های مجازی، محصول فوق العاده ی زیر را ببینید!

انتظارات خود را اصلاح کنید

فراموش نکنید، زندگی با یک فرزند، با دوران پیش از آن و دوران مجردی کاملا متفاوت است!

نمی توانید انتظار داشته باشید با وجود یک کودک کوچک در منزل، تمام وسایل با همان ترتیب قبلی چیده شود! باید کمی از خواسته های خود کوتاه بیایید! جای اجاق گاز، مجموعه صوتی تصویری و نیز توالت فرنگی را نمی توان تغییر داد، بنابراین، تا زمانی که تدبیری برای کنار گذاشتن آنها بیندیشید، به عنوان وسایل وسوسه انگیز باقی می مانند.

خوشبختانه، سرویس بهداشتی دارای در است. وجود این در و قفل کردن آن، موجب حذف آن از موارد خطرساز برای کودک می گردد. این نمونه ای از راه حلهایی است که تنها با مراجعه به یک مغازه قفل و ابزار فروشی، عملی می شوند و شما می توانید مشکلات انضباطی و رفتاری فراوانی را به این ترتیب برطرف سازید.

 در نتیجه بازبینی قوانین (دیگ و قابلمه ها)!
 تغییرات ساختمانی (توالت فرنگی و ایرانی)
 جابه جایی ساده (مواد شوینده)!
 و برداشتن شی از محل اولیه (گلدان)!

اینک فضای زندگی کودک را به صورت زیر در آورده اید:

این حالت، نمونه ساده شده ای از تغییر فضا و محیط زندگی کودک است! حالا وسایلی که برای آنها محدودیت وضع شده است فقط شامل موارد زیر است:

 اجاق گاز (خطرناک برای کودک!)
 و مجموعه صوتی تصویری (قربانی اکتشافات کودک!)

چیدمان جدید محیط زیست کودک، یعنی اینکه شما کلمه “نه” را بسیار کمتر بر زبان خواهید راند!

حالا میتوانید توان و انرژی خود را بر چند وسیله تهدیدآمیز و به دنبال آن مجازاتهای قول داده شده، متمرکز کنید!

برای سرمایه گذاری روی اعتماد به نفس فرزندتان، این محصول را ببینید!

 نقش والدین در کنترل بچه های شیطون! 

زمانی که فرزندتان، شب را در آغوش شما و با شنیدن صدای مهربان و قصه گوی شما به خواب می رود، به طور حتم روز بعد را با تفاوت بیشتری شروع خواهد کرد. پرخاشگری کمتری از او خواهید دید. اگر به خواب او نیز توجه کنید، کودک آرام تری نیز خواهید داشت. وقتی با او صحبت می کنید با آرامش داشته باشید و از برقراری تماس چشمی غافل نشوید. وقتی با شما صحبت می کند، توجهتان را به سمت:

 تلویزیون
 کار منزل
 روزنامه
 موبایل
 و امثال اینها

معطوف نکنید! با این کار به او نشان می دهید که چقدر به او توجه می کنید و حاضرید مهمترین دارایی تان (وقت ارزشمندتان) را به او بدهید!

توجه کردن و وقت صرف کردن برای کودک، دو راه کار اساسی در کنترل هیجان کودکان است!

چگونه با کودکان بازیگوش سخن بگوییم

یکی از راه های کنترل کودک بازیگوش صحبت کردن با اوست . کودکان بازیگوش حرف زدن را دوست دارند. در صحبت کردن با بچه های بازیگوش دقت کنید روی رفتار او متمرکز باشید.

هرگز به فرزندتان نگویید تو بچه بدی هستی! بگویید: ناراحت می شوم وقتی به حرفم گوش نمی دهی!

رعایت کردن نکات زیر می تواند طریقه سخن گفتن شما با فرزندتان را متحول کند:

  1. برای صحبت کردن با او وقت صرف کنید و به او اهمیت دهید.
  2. در او حس مثبت ایجاد کنید ( برای تمیز کردن آشپزخانه به کمکت نیاز دارم)
  3. بین حرف او نپرید (اگر این کار را کردید، حتما بعدش عذرخواهی کنید)
  4. به او بگویید بین حرف شما نپرد ( اگر این کار را کرد با صبوری، تذکر دهید)
  5. با ادب حرف زدن را به او آموزش دهید (بگویید خوش صحبتی برایش احترام می آورد)
  6. زمانی که با او صحبت می کنید، فقط به او نگاه کنید و به چیز دیگری توجه نکنید.

اگر از حرف گوش نکردن فرزندتان ناراحت هستید، حتما مقاله زیر را بخوانید!

چگونه با کودکان پرچانه و لجباز برخورد کنیم

۱- اجازه ندهید شما را کنترل کند

بعضی از کودکان با بحث‌های بیش از حد روی اعصاب پدر و مادر راه می‌روند و حرف‌های والدین را به سادگی نمی‌پذیرند. یادتان باشد در چنین شرایطی این موارد را درنظر داشته باشید:

  1. نظرات بحث برانگیز را بشنوید.
  2. هنگام بحث کردن، عصبانی نشوید.
  3. اگر بی دلیل عصبانی شدید، جبران کنید.
  4. کنترل رفتارهای خود را دست فرزندتان ندهید.

۲- به جای دستور دادن او را سر دوراهی قرار دهید

معمولا کودکان لجباز، تمایل به سرباز زدن دارند و معمولا از حرفهای والدین خود سرپیچی می کنند.

تا یک سن خاص می توانید با دستور دادن، فرزندتان را مجبور به انجام کاری کنید!

اگر همواره به جای او تصمیم بگیرید و انتخاب کنید، فرصت یادگیری بعضی از مهارت‌ها را از او می‌گیرید. به‌طور مثال وقتی بر سر انجام ندادن تکالیف با شما بحث می‌کند، به جای اینکه بگویید:

«همین حالا برو و تکالیفت را انجام بده»

این جمله را به کار ببرید:

«اول چه کاری می کنی، ظرف‌ها را می شویی یا تکالیفت را انجام می دهی؟»

اگر کودک با گستاخی به شما گفت: «هیچ‌کدام» با خونسردی پاسخ دهید:

«این جزء انتخاب‌های تو نیست. فقط می‌توانی یکی از آن دو مورد را انتخاب کنی.»

۳- رفتار درست را از او بخواهید

فرزندمان نباید از همه دنیا توقع داشته باشد.

به آنها بیاموزید در ازا خدمتی که به آنها شده است، باید تشکر کنند.

حتی خردسالان هم می‌توانند از کلماتی مانند «متشکرم» و «خواهش می‌کنم» استفاده کنند در حالی‌که از بچه‌های پیش دبستانی انتظار بیشتری می‌رود؛ مثلا این که وقتی در حال گفتن «سلام» یا «خداحافظ» هستند، در چشمان افراد نگاه کنند. خودتان را آماده کنید تا برخی رفتارها را به آرامی به او یادآور شوید.

اگر کودک‌تان را جایی بردید که نیاز به رفتار خاصی داشت، مطمئن شوید که متوجه آنچه از او توقع دارید شده است؛ مثلا اینکه قبل از آنکه برای غذا خوردن بیرون بروید، برخی رفتارها را با او مرور می‌کنید و به او این آگاهی را می‌دهید که اگر رفتار مورد انتظار را نداشته باشد از رستوران خارجش می‌کنید. البته خودتان هم باید همراه او از رستوران بیرون بیایید، حتی اگر دلتان بخواهد بمانید.»

با کودکان بی ادب چگونه رفتار کنیم

مهمترین و اساسی ترین گام در برخورد با کودکان بی ادب، رعایت ادب توسط والدین است.

برخی از کودکان، کلمات زشت و رفتارهای ناپسند را از رسانه ها و محیط های بیرون از خانه یاد میگیرند.

برای اصلاح رفتارها و کلمات بی ادبانه در کودک، انجام راهکارهای زیر می تواند موثر باشد:

  1. به رفتارهای زشت و مسخره کودک نخندید و مراقب باشید کسی این کار را انجام ندهد.
  2. با جای فریاد زدن و سرزنش کردن او، آموزش بدهید که فلان رفتار یا حرف، مناسب نیست.
  3. اگر عمدا با گفتن کلمات زشت شما را عصبانی می کند، زمانی که آرام شدید، تذکر بدهید.
  4. اگر خودتان ناخواسته کلمات زشت به کار بردید، شجاعانه از گفتن آنها، عذرخواهی کنید.
  5. به چشمانش نگاه کنید و بگویید وقتی حرف زشت نمی زند، دوست داشتنی تر می شود.

اثرات وحشتناک تنبیه بدنی روی کودکان را در مقاله زیر گفته ایم!

به فرزندتان بگویید که عصبانی یا ناراحت بودن، دلایل موجهی برای توهین به دیگران یا انجام کارهای زشت نیست!

به فرزندتان کمک کنید تا به طور صحیح احساساتش را بروز دهد نه اینکه تخلیه عصبانیت بکند!

به عنوان مثال کلمات را با “من” شروع کند نه اینکه با “تو”!

“من عصبانی هستم” را به جای جمله “تو نمی فهمی!” به کار ببرد!

برای کنترل کودک به او رشوه ندهید

یکی از اقداماتی که می تواند باعث ساکت کردن بچه ها شود، جایزه دادن یا به عبارتی رشوه دادن به اوست. به عنوان مثال وقتی که در مهمانی هستیم و فرزندمان شلوغ می کند به او بگوییم:

اگر ساکت باشی، برات یه اسباب بازی می خرم!

این مدل جایزه دادن ها، تقریبا هیچ تفاوتی با تنبیه کودک ندارد! زمانی که شما به عنوان والد تصمیم می گیرید فرزندتان را با یک رشوه، ساکت کنید، او می آموزد که با سر و صدا کردن و یا رفتارهای ناهنجار می تواند به مقصد خود برسد. در این صورت است که به مرور زمان، فرزندتان از کنترل خارج خواهد شد.

فراموش نکنیم که کودکان تاب و تحمل نشستن و ساکت بودن را برای مدت های طولانی ندارند و معمولا به همین دلیل است که در مهمانی های بزرگترها، حوصله شان سر می رود و باعث آزار خودشان و اطرافیانشان می شوند.

راهکار موثر این است که قبل از رفتن به مهمانی، یک اسباب بازی برای او ببرید تا در موقع لزوم در اختیارش قرار دهید.

تشویق کردن کودک را از یاد نبرید، زمانی که فرزندتان هنجارشکنی نمی کند و رفتار توام با احترام دارد، او را تشویق کنید تا به انجام این کار عادت کند!

هوادار تلاشتون هستیم!

 لطفا نظرات و تجربیات مشابه خود را برای استفاده همگان در همین برگه، در بخش نظرات بنویسید!

برای آقایانبرای خانم هاتربیت-کودک

با بچه های شلوغ چه کنیمبچه کنجکاو و پرتحرکبچه های بازیگوشبیش فعالیتخلیه انرژی کودکانتربیت کودک شیطونراه های کنترل بچه های بازیگوشکودک بازیگوشکودک شیطان خود را چگونه تربیت کنیمکودک شیطون

مهدی مقیم اسلاممشاهده نوشته ها

بسیار خوشحالم که به همراه یک تیم متخصص و دلسوز، مهارتهای همسردرای و تربیت کودک را به اشتراک می گذاریم، به امید شادی و طراوت بیشتر خانواده شما...

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.