درمان ترس کودک

فهرست مطالب این مقاله

ترسهای مهم دوران کودکی!
 زمان مناسبِ درمان ترس کودک !
کمک به کودک برای شجاع شدن!
روشهای عملی درمان ترس کودک !
چگونه ترس به بیماری تبدیل می شود؟!

باور کنید که تمام ترس ها بد نیستند! برخی از ترسها، از کودک محافظت می کنند!

همه بزرگسالان و کودکان، ترسهایی دارند. نکته مهم آن است که بدانیم چگونه با ترسهایمان مواجه شویم تا بتوانیم از آنها به نفع خودمان استفاده کنیم. ما به عنوان بزرگسال، باید چگونگی برخورد با این احساس را به کودکان بیاموزیم تا آنها نیز بتوانند به واسطه شجاعتی که کسب می کنند از زندگی خود لذت بیشتری ببرند.





 ترسهای مهم دوران کودکی! 

معمولا کودکان در سنین مختلف، از موضوعات متفاوتی می ترسند. در ادامه برخی از مهمترین ترسهای کودکان، در سنین مختلف را خواهید دید. البته ممکن است، کودک شما از یک یا چند مورد بترسد و یا اصلا از ترسهای گروه سنی متفاوت با سن خودش بترسد.

هیچ قالب ۱۰۰% دقیقی نمی توان برای موارد ترسناک در کودکان مشخص کرد! این دسته بندی فقط در جهت آرامش والدین، ارائه شده است.

به عنوان مثال ممکن است، فرزند شما که در سن حدود ۵ سالگی قرار دارد از حیواناتی مثل سگ و گربه نترسد ولی از تنها ماندن در خانه و یا صدای رعد و برق وحشت داشته باشد. این موارد نیز کاملا طبیعی هستند.

۱- ترسهای متداول در نوزادان 

 صداهای بلند
 ترس از غریبه‌ها
 جدایی از والدین
 حرکت اشیاء بزرگ به سمت کودک

۲- ترسهای متداولِ سن پیش دبستانی

 تاریکی
 هیولاها و ارواح
 صداهای شبانه
 حیواناتی مانند سگ‌ها

۳- ترسهای متداولِ سن دبستان

 مارها و عنکبوت‌ها
 تنها ماندن در خانه
 ترس از معلم عصبانی
 طوفان‌ها و بلایای طبیعی
 اخبار و برنامه‌های ترسناک
 بیماری‌ها، دکتر، آمپول و مرگ
 ترس از شکست یا طرد شدن

یکی از مهمترین سوالاتی که معمولا والدین می پرسند این است؛ چرا ترس در کودکان (یا انسانها) به وجود می آید که ما مجبور باشیم با آموزش شجاعت به فرزندانمان، آنها را برطرف کنیم!

ترس یک احساس کاملا طبیعی مثل؛ شادی، غم و … است که برای محافظت از انسان در وجودش قرار گرفته است.

ترس با تغییر در عملکرد شیمیایی بدن باعث به وجود آمدن تحریک پذیری بیشتر تا فرد را از خطر، نجات دهد. مثلا هورمون هایی را در بدن ترشح می کند که فرد بتواند با سرعت بیشتری از موقعیت فرار کند. آنچه باعث بَد بودن احساس ترس می شود این است که این مکانیزم، در مواقع غیر ضروری فعال شود و فعال شدن بیش از اندازه آن، باعث آسیب رساندن به بدن می شود.





 زمان مناسبِ درمان ترس کودک ! 

از آنجا که بهترین و طلایی ترین زمان یادگیری در کودکی است، بهتر است آموزش شجاعت را در این سنین آغاز کرد. علاوه بر اینها، شجاعت در کودکان می تواند باعث بروز موارد زیر شود:

 ارتقاء انرژی و انگیزه زندگی!
 حرف شنوی فرزندان از والدین!
 رفاقت بیشتر بین اعضا خانواده!
 پیدا کردن حس خوب به افراد خانواده!
 جلوگیری از دعواها و جنجالهای خانوادگی!
 دور نگه داشتن کودک از محیط های ناهنجار!
 کسب کردن اعتماد به نفس کافی، در اجتماع!
 اظهار نظر در جمع و نداشتن هراس های اجتماعی!
 نداشتن ترس از کابوس های شبانه و خوابی راحت و عمیق!

متخصصین بر این باورند؛ انسانها می توانند همه چیز را یاد بگیرند! معمولا کودکان با دیدن والدینِ شجاع، شجاعت را یاد می گیرند و با تمرین و تکرار می توانند شجاعت را در خود عمیق کنند.

کودک شما در هر سنی که هست، از همین امروز، درمان را شروع کنید! ماهی را هر وقت از آب بگیرید تازه است!

فراموش نکنید به احتمال زیاد فرزند شما از هر موضوعی که بترسد، خودش به تنهایی نمی تواند از عهده ترسش برآید. پس باید با صبوری برای درمان ترس کودک اقدام کنید و با مهربانی نسبت به او رفتار کنید و آموزش را شروع کنید. از شما درخواست می کنم، کاری انجام ندهید که فرزندتان علاوه بر ترسهایی که دارد، ترس از والدین هم به مابقی ترسهایش اضافه شود. لذا در مراحل مختلف آموزشِ شجاعت، به گونه ای رفتار کنید که کودک از شما نترسد.

بیچاره کودکی که علاوه بر ترس از موضوعات ترسناک، از والدینش هم بترسد!



 کمک به کودک برای شجاع شدن! 

برای رهایی از ترس کودکان، ابتدا باید مسائل زیر را به آنها بیاموزید:

 ترس چیست
 مسئول ترس در بدن
 چند مدل ترس داریم

ترس چیست؟

ترس یک واکنش عاطفی، هیجانی و فیزیکی است. هر انسانی ممکن است هنگام روبرو شدن با خطر، احساس امنیت خود را از دست می دهد و دچار ترس می شود. این واکنش عاطفی کاملا طبیعی است و از بدو تولد دیده می شود. ترس زمانی که خیلی شدید نباشد و باعث پرهیز از خطر برای کودک شود، مفید است.

تکراری و عادی بودن احساسِ ترس را به کودک گوشزد کنید تا راحت تر بتواند ترسش را مدیریت کند!

مسئول ترس در بدن انسان

باید به کودک گفت که هیچ عامل بیرونی باعث به وجود آمدن این احساس در بدن نمی شود. بلکه این اتفاقی است که در بدن می افتد و دلیل این کار هم محافظت از خودش است. بعضی اوقات والدین، ناخواسته به کودک خود می گویند که عامل ترس در آنها، به بیرون از بدنشان مربوط است و سعی می کنند عامل ایجاد ترس را مورد خشم قرار دهند. (چرا پسرم را ترساندی!؟)

کودکانی که به درستی با احساس ترس مواجه نشوند، در بزرگسالی دچار فوبیا (ترس بیمارگونه) می شوند!

یکی از عوامل مهم در تولید احساس ترس در انسانها، عملکرد غده آمیگدال است. وجود این غده و ترشحات آن در بدن، بسیار ضروری و مهم است.



چند مدل ترس داریم؟

وقتی می خواهید به کودک آموزشِ مدیریت ترس بدهید، حتما سعی کنید با زبان او آموزش بدهید. کودکان خیلی نمی توانند با احساس ترس به صورت منطقی برخورد کنند! حتما در نزدیکان خود کسانی را می شناسید که با وجود سن زیاد، ولی از گربه یا سوسک می ترسند! پس وقتی بسیاری از بزرگترها نمی توانند با ترس خود به صورت منطقی برخورد کنند چه توقعی دارید که کودک شما بتواند این کار را انجام دهد!

ترس ها معمولا دو مدل دارند:

 ترس های آموخته شده
 ترس های تجربه شده

ترسهای آموخته شده به ترسهایی که کودکان از بزرگترها می آموزند می گویند. مثلا کودکی که ببیند والدینش از حیوانی می ترسد، به احتمال بسیار زیاد یاد خواهد گرفت که از آن حیوان بترسد!

ترسهای تجربه شده، ترسهایی هستند که کودک، ترس را به صورت واقعی، تجربه می کند. مثلا اگر یک معلم عصبانی کودکی را تهدید یا تنبیه کرده باشد، این تجربه، باعث می شود که کودک از مدرسه و تمامِ معلمان بترسد. همین اتفاق می تواند برای آمپول و درد ناشی از آن برای کودک افتاده باشد. در این صورت کودک ترسی را از درد آمپول تجربه کرده است و از دکتر و آمپول خواهد ترسید.



 روشهای عَمَلیِ درمان ترس کودک ! 

یکی از ترسهای بسیار متداولی که کودکان دبستانی با آن مواجه می شوند، ترس و استرس از مدرسه است.



 چگونه ترس به بیماری تبدیل می شود؟! 

ترس های بیمارگونه به عنوان اختلالات ترس شناخته می شوند. ترسها در شرایط زیر می توانند به بیماری تبدیل شوند:

  • وقتی فرد در معرض یک تهدید واقعی قرار ندارد.
  • فرد حتی پس از برطرف شدن تهدید واقعی، همچنان از بابت آن در رنج و عذاب است.
  • فرد به شدت و به مدت طولانی از ترس در رنج و عذاب است.
  • فرد نمی تواند نحوه برخورد خود را نسبت به ترس و شدت آن، کنترل کند.
  • فرد علائم بیماریهای جسمی را تجربه می کند
  • فرد انتظار ترسیدن را در خود می پروراند.
  • فرد برای به آرامش رسیدن خویش، توجیه یا توضیحی نمی یابد.
  • فرد از موقعیت های ایجاد کننده ترس که در واقع بی خطرند پرهیز می کند.
  • فرد زندگی تحصیلی، شغلی و اجتماعی خویش را محدود می کند.
  • فرد از فعالیتهای مهم برای پربار کردن و غنای زندگی خویش صرف نظر می کند.



ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.